Epen Weer Regen
wheater_img ?mm

De naam "Epen"( Ieëpe in het plaatselijk dialect) is afgeleid van een Germaans woord met mogelijk een Keltische oorsprong namelijk "apa", dat "water" betekent. Later is de a-klank in een e-klank vernaderd.

 

Het begin

Uit opgravingen en vondsten blijkt dat in Epen en omgeving al Neanderthalers gedurende korte tijd verbleven en later, zo'n 12.000 jaar geleden rondtrekkende Rendierjagers. In de Romeinse tijd was hier al mogelijk bewoning, getuige de Romeinse ijzerslakken die gevonden zijn bij het Wingbergerbosje langs de Geul. Het dorp Epen is waarschijnlijk ontstaan als nederzetting bij een versterking (kasteel) waarvan de restanten zich bevinden aan de zijkant van de hoeve "Doprshof". Epen was in de vroege Middeleeuwen privé eigendom (domeingoed) geworden van de Karolingische koningen (genoemd naar Karel de Grote en zijn nakomelingen). Op 15 februari 1041 duikt de naam voor het eerst in de geschiedenis op als "Apine" in een akte van de Roomse koning Hendrik III waarin hij domeingoederen schenkt aan zijn nicht Irmgard. Bij zijn dood in 1056 vermaakt de inmiddels tot Duitse Keizer gekroonde Hendrik III deze domeingoederen aan de abdij van Burtscheid (tegenwoordig een wijk van Aken). Tot aan de Franse tijd in 1794 bleven de Epense bezittingen in handen van die abdij.

 

Na de middeleeuwen

Na de Middeleeuwen heeft de omgeving veel te leiden gehad van oorlogshandelingen en rondtrekkende bendes al dan niet gedeserteerde soldaten. Er heerste toen veel armoede. Die armoede is waarschijnlijk ook een van de redenen dat er zoveel prachtige vakwerkgebouwen zijn blijven bestaan zoals o.a. in de gehuchten (buurtschappen) Plaat, Diependal en Terziet. Deze buurschappen zijn onstaan in de Middeleeuwen en de mensen die er woonden waren landarbeiders. Pas tussen de beide wereldoorlogen begint de welvaart in Epen en omgeving toe te nemen. Een reden hiervan is de ontwikkeling van de steenkolemijnen. Een andere is dat Epen dan toeristisch ontdekt wordt door mensen met belangstelling voor de natuur en geologie. Onder een van de eerste toeristen die Epen bezochten, bevond zich Eli Heimans, een onderwijzer uit Amsterdam en bevlogen natuurpropagandist. Naar aanleiding van zijn vakantie in 1910 in Epen schreef hij het boekje "Uit ons Krijtland", waarin hij de omgeving van Epen beschreef. De naam Heimans is nog steeds verbonden met Epen zo vindt men hier een Heimansstraat, de Heimansgroeve en het Heimansreservaat "Het Bovenste Bos". Tot aan de tweede wereldoorlog was de Duitse taal tamelijk gangbaar in Epen en omgeving. Zo werd er op de dorpsschool naast de Nederlandse taal ook het Duits aan de kinderen onderwezen en in de kerk werd er veel in het Duits gebeden. Na de inval van de Nazi's in mei 1940, verdween het gebruik van de Duitse taal in Epen.

 

Heden

Epen is nu een vakantiebestemming bij uitstek. Vele horecabedrijven sieren nu het dorp. Men kan er dan ook van een welverdiende vakantie genieten en tot rust komen in de schitterende heuvelachtige en bosrijke omgeving. Epen is de laatste tientallen jaren vrij snel van een hoofdzakelijk agrarisch dorp, veranderd in een prachtig toeristisch dorp. Vele agrarische bedrijven zijn gerenoveerd en omgebouwd tot luxe vakantieverblijven of rustieke restaurantjes waar men van culinaire hoogstandjes kan genieten.